Συνέντευξη για την προσφορά της ποίησης

Γιατί δεν καταφεύγουν στην ποίηση οι άνθρωποι στο βαθμό που γινόταν άλλες εποχές;

Δεν θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σας πως οι άνθρωποι στην εποχή μας δεν καταφεύγουν στην ποίηση. Δεν το βρίσκω εύκολο ο άνθρωπος να κόψει δεσμούς μαζί της, διότι τότε θα στεγνώσει τελείως η ψυχή του και αυτό το γνωρίζει πολύ καλά, έστω και διαισθητικά.  Σε όλες τις εποχές του μακραίωνος βίου του ο άνθρωπος έφτιαχνε  ποίηση και πάντοτε αυτή ήταν το καταφύγιό του.  Άλλωστε ξεκίνησε την πορεία του στην γη μιλώντας ποιητικά. Εκφράστηκε στις μεγαλύτερες πνευματικές του στιγμές ποιητικά. Και δεν ήσαν βέβαια όλες του οι εποχές ρόδινες.

Βέβαια, γνωρίζω ότι η εποχή μας κατηγορείται για άκρατο ορθολογισμό και θετικισμό, κάτι που δεν ευνοεί την ποιητική έκφραση και πρόσληψη. Εν τούτοις εκδίδονται πολλές νέες ποιητικές συλλογές, και ο κόσμος τις διαβάζουν με ενδιαφέρον. Εννοώ λοιπόν να είμαι  επιφυλακτική στην άποψη  ότι δεν διαβάζεται στις ημέρες μας η ποίηση. Πιστεύω πως και ωραία ποιήματα γράφονται και διαβάζονται στις ημέρες μας. Γιατί μόνον η ποίηση θρέφει το συναίσθημα. Ο άνθρωπος δεν είναι μόνον σκέψη, είναι και συναίσθημα.  Και γνωρίζει πως μόνον μέσα από την ανάταση του συναισθήματός του επιτυγχάνεται η ατομική του κάθαρση, που τόσο ανάγκη την έχει.

Είναι τυχαίο που ΄΄συναντάμε΄΄ πολλούς ποιητές με δύσκολα παιδικά χρόνια;

Τα χρόνια που ζήσαμε ως παιδιά ήσαν δύσκολα ούτως ή άλλως, διότι η αυστηρότητα προς το παιδί, προκειμένου να γίνει σωστός άνθρωπος,  ήταν βασική παιδαγωγική αρχή τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο. Η πεποίθηση ότι  «το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» ήταν για πολλά χρόνια, κανόνας, νόμος. Αν κάποιοι ποιητές είχαν δύσκολα παιδικά χρόνια, αποτέλεσμα πολλών παραγόντων, όπως οικονομικών, οικογενειακής νοοτροπίας, αντιλήψεων κλπ., αυτό κατά την γνώμη μου είναι τυχαίο και όχι απόλυτα ανάγκη για καλλιέργεια ταλέντου. Για παράδειγμα, ο Ανδρέας Κάλβος πιστεύω ότι είχε δύσκολα παιδικά χρόνια, όπως φαίνεται και από το σύντομο βιογραφικό του που παραθέτω στο βιβλίο μου. Αυτό όμως δεν τον έκανε ποιητή. Τον επηρέασε σίγουρα αρνητικά η απότομη απομάκρυνση από την μητρική αγκαλιά, καθώς και η βίαιη συμπεριφορά του πατέρα του. Αυτό φαίνεται στο πώς έζησε ως πολίτης, όπου και ο ίδιος πολλάκις εκφράστηκε με σκαιότητα. Ανάλογες συμπεριφορές επίσης μπορεί ο αναγνώστης να αντιληφθεί και μέσα στις ωδές του, όπου σε κάποια σημεία ο ποιητικός του λόγος γίνεται κοφτός,  αυστηρός και απόλυτος, σαν να μην επιδέχεται αντίρρηση στα λεγόμενά του. Όμως ποιητή τον έκανε το έμφυτο ταλέντο του και η προσπάθεια του να δώσει με τους στίχους του αυτό που κινούσε την ψυχή του στις δύσκολες ώρες του ελληνικού αγώνα. Και το έδωσε ποιητικά, γιατί έτσι, όπως πίστευε, θα τον καταλάβαιναν καλύτερα. Εν κατακλείδι, τα δύσκολα παιδικά χρόνια είναι δυνατόν να δώσουν στο περιεχόμενο της ποίησης μια χροιά πίκρας, ένα παράπονο, να γίνουν πηγή άντλησης ιδεών. Αλλά δεν πιστεύω ότι μπορούν να κάνουν τον άνθρωπο ποιητή. Για παράδειγμα, η Κατερίνα Γώγου στο ποίημά της: θα ‘ρθει καιρός,  που εμπεριέχεται στο βιβλίο μου, λέει στην Μαρία  κάποιους στίχους, που εμένα πραγματικά με συγκλονίζουν.

« Άκου, θα ‘ρθει καιρός

Που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς,

Δεν θα βγαίνουν στην τύχη».

Μπορούμε, αν θέλουμε, να υποθέσουμε ότι ή Γώγου ίσως είχε λόγους να το λέει αυτό. Αλλά αν αντιμετώπισε σκληρότητα από τους γονείς της, αυτό δεν πιστεύω ότι την έκανε ποιήτρια.

Θα προσθέσω όμως ότι πράγματι πρέπει κάποτε τα παιδιά να επιλέγουν γονείς και δασκάλους. Γιατί αυτοί βάζουν τους πρώτους λίθους στο οικοδόμημα του ανθρώπου που λέγεται χαρακτήρας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s