Συζυγικοί καυγάδες στον Όλυμπο

Ο Δίας και η Ήρα ήσαν αντρόγυνο. Ήσαν και οι δύο παιδιά του Κρόνου και της Ρέας. Ο Δίας στράφηκε κατά του πατέρα του και με την βοήθεια των αδελφών του, κι άλλων θεών, καθώς  και του θνητού Ηρακλή, τον νίκησε. Μετά την ήττα του ο Κρόνος και οι άλλοι Τιτάνες κλείστηκαν στα Τάρταρα, ενώ οι θεοί του Ολύμπου έγιναν κυρίαρχοι της γης.

Ο Δίας προσπάθησε να γίνει καλύτερος κυβερνήτης  από τον πατέρα του. Αλλά η ανθρώπινη πλευρά του τον έμπλεκε σε περιπέτειες, κυρίως σε γυναικοδουλειές. Του άρεσε πολύ το ωραίο, ανεξαρτήτως φύλου, και αισθανόταν πάντα την ανάγκη να το δοκιμάζει και να το κατακτά. Επειδή όμως έπρεπε να παρουσιάζει και ένα καλό προφίλ για λόγους κοινωνικού στάτους, νυμφεύτηκε την Ήρα. Η Ήρα αποδείχτηκε πολύ ζηλιάρα και ανήμπορη να συγχωρεί τις πάσης φύσεως αταξίες του συζύγου της. Οι καβγάδες τους λοιπόν έμειναν ιστορικοί. Γενικά μπορούμε, νομίζω, να υποστηρίξουμε ότι η Ήρα και ο Δίας σε πολλά πράγματα διαφωνούσαν και η κόντρα τους ήταν κυρίως για το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στις σχέσεις μεταξύ τους και στις σχέσεις τους με τους άλλους θεούς και τους ανθρώπους. Ας δούμε πιο συγκεκριμένα.

Στον πόλεμο της Τροίας, θυμίζω ότι πρόκειται για εμφύλιο πόλεμο,  το ζευγάρι του Ολύμπου, όπως και οι άλλοι θεοί άλλωστε που ανακατεύονται στα ανθρώπινα,  είναι πάλι διχασμένο. Η Ήρα,  όπως και η Αθηνά, είναι με το μέρος των Αργείων, των Αχαιών.  Απόλλωνας, Άρης, Αφροδίτη είναι με το μέρος των Τρώων. Ο Δίας είναι με όλους και με κανέναν, ανάλογα όπως τον καλούν οι ανάγκες.

Στο Α της Ιλιάδας ο Αχιλλέας αισθάνεται πολύ πικραμένος και οργισμένος, γιατί τον αδίκησε ο Αγαμέμνονας σε μια διαμάχη που είχαν μεταξύ τους. Γυναίκα πάλι το μήλον της έριδος. Με το έτσι θέλω ο αρχιστράτηγος των αχαϊκών στρατευμάτων από την σκηνή του Αχιλλέα  πήρε την Βρισηίδα. Οι άλλοι βασιλείς δεν  υποστήριξαν καθόλου τον βασιλιά των Μυρμιδόνων, υπάκουσαν στις εντολές του Αγαμέμνονα και τήρησαν «σιγήν ιχθύος», που λέμε ο λαός. Μετά από αυτό ο Αχιλλεύς έκανε διπλή κίνηση εκδίκησης. Από την μια έπαψε να κατεβαίνει στην μάχη, με συνέπεια να αποδεκατίζει ο Έκτορας τους Αργείους πολεμιστές, και από την άλλη απευθύνθηκε στην μητέρα του Θέτιδα, κόρη του Νηρέα, και της ζήτησε να μεταβεί στον Όλυμπο και να παρακαλέσει τον Δία να χαρίζει νίκες στους Τρώες, ήττες και καταστροφές στους Αχαιούς, ώστε να καταλάβουν στα αργίτικα καράβια τι σημαίνει Αχιλλέας. Αυτό βέβαια είναι μια πράξη εκδίκησης, που την πηγή της την έχει στο λεγόμενο ελληνικό φιλότιμο.  Το ελληνικό φιλότιμο θρέφεται από την αποδοχή και την αναγνώριση. Διαφορετικά, αν πληγωθεί, και μάλιστα κατά την κρίση του ήρωα άδικα, τότε γίνεται πάθος για εκδίκηση.  Σε αυτήν την ψυχολογική κατάσταση βρισκόταν ο Αχιλλέας, όταν ζήτησε από την μητέρα του να του κάνει την χάρη και να ανεβεί στον Όλυμπο.

Η Θέτις ήταν μάνα ενός μοναχογιού και μάλιστα λιγόζωου. Ούτε που της πέρασε από το μυαλό να του χαλάσει το χατίρι. Χωρίς συζήτηση και αναβολή βγήκε από τα βάθη του ωκεανού και κατευθύνθηκε προς τον όρος των θεών. Πήγε στο παλάτι του παντεπόπτη Δία. που είναι χτισμένο από τον Ήφαιστο στην πιο ψηλή κορυφή του Ολύμπου, γιατί όλα θέλει να τα βλέπει και να τα ελέγχει. Γονάτισε μπροστά του και έπιασε με το αριστερό της χέρι τα γόνατά του και με το δεξί της το πηγούνι του από κάτω και μεταξύ άλλων του είπε:(Α 505 -506)

Τίμησόν μοι υἱόν, ὅς ὠκυμορώτατος ἄλλων

ἒπλετ’…

Δηλαδή

Τίμησέ μου τον γιο μου, ο οποίος είναι να πεθάνει πιο γρήγορα (θα έχει την πιο γρήγορη μοίρα του θανάτου) από όλους τους άλλους…

Ο Ζευς συγχύστηκε. Θα με βάλεις να τσακωθώ με την Ήρα, της λέει. Εκείνη πάντοτε τα βάζει μαζί μου και ισχυρίζεται  ότι υπερασπίζομαι τους Τρώες. Τέλος πάντων, «είπε ο γιος του Κρόνου, και ένευσε με τα μαύρα του φρύδια», για να είναι σίγουρη η Νηρηίδα ότι θα γίνει το θέλημά της. (Α 528)

Ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ  ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων…

Αλλά η Ήρα τα είδε όλα αυτά, τα κατάλαβε και έτσι άρχισε ο καυγάς. (Α 540 -570)

Θα τα γράψουμε όπως ακριβώς  μας τα διέσωσε  ο μέγας Όμηρος σε μετάφραση Ν. Καζαντζάκη -Ι. Κακριδή

Ήρα:  «Ποιος πάλε απ’ τους θεούς, δολόγνωμε, τα ταίριαξε μαζί σου;

Πάντα σου αρέσει αλήθεια αλάργα μου καθούμενος να κλώθεις

διαλογισμούς κρυφούς κι απόφασες να παίρνεις, και ποτέ σου

το που ‘βαλες στο νου δε θέλησες να μου το πεις και μένα.»

Κι απηλογήθη των αθάνατων και των θνητών ο κύρης:

ΖΕΥΣ: «Ήρα, το κάθε που στοχάζομαι καθόλου μην τ’ ολπίζεις

να σου το φανερώνω· δύσκολο, γυναίκα μου κι ας είσαι.

Αλήθεια, ό,τι είναι που δε θα ‘βλαφτε να μαθευτεί, κανένας

πριν από σένα, μήτε αθάνατος μήτε θνητός, θα μάθει.

Μα αυτό που χώρια απ’ τους αθάνατους στο νου μου εγώ θα βάλω,

μη θες να το ρωτάς ανώφελα και μην ψιλοσκαλίζεις.»

Και τότε η σεβαστή του απάντησε βοϊδομάτη Ήρα κι είπε:

ΗΡΑ;  «Υγιέ του Κρόνου τρομερότατε, τι λόγια αυτά που κρένεις;

Ποτέ να σε ρωτώ δε θέλησα και να ψιλοσκαλίζω,

μόν’ ό,τι θες μπορείς ανέγνοιαστα να στοχαστείς μονάχος.

Μα τώρα τρέμω μες στα σπλάχνα μου, μη σ’ έχει καταφέρει

η Θέτη, η κόρη η χιοναστράγαλη του θαλασσογερόντου·

τι σύναυγα κοντά σου εκάθισε και σου ‘πιασε τα γόνα,

κι αλήθεια εσύ θαρρώ της έταξες στον Αχιλλέα να δώσεις

τιμή, κι Αργίτες γύρω στ’ άρμενα περίσσιους ν’ αφανίσεις.»

Και τότε ο Δίας της αποκρίθηκεν ο νεφελοστοιβάχτης:

ΖΕΥΣ; «Δαιμονισμένη! Πάντα το κακό στο νου σου! Δε γλιτώνω!

Όμως χαμένοι πάνε οι κόποι σου, και μόνο απ’ την καρδιά μου

μακραίνεις. Τόσο το χειρότερο για σένα, λέω. Κι αν έτσι

μαθές ως τα ‘πες τούτα εγίνηκαν, έτσι μου αρέσει εμένα!

Μόν’ κάθου κι άκουε κάθε λόγο μου, και μη μου βγάζεις άχνα,

μην έρθω αυτού και ρίξω απάνω σου τ’ ανίκητά μου χέρια,

και τότε πια δε θα σε γλίτωναν όλοι οι θεοί του Ολύμπου.»

Έτσι είπε, κι η σεβάσμια δείλιασε βοϊδομάτη Ήρα ομπρός του,

και κόμπο την καρδιά της δένοντας δίχως μιλιά εκαθόταν·

μα κι οι άλλοι αθάνατοι επικράθηκαν στου Δία το αρχονταρίκι.

Έτσι τελείωσε ο καυγάς μεταξύ Δία και Ήρας. Οι εποχές της μητριαρχίας έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Τώρα τον πρώτο και τελευταίο  λόγο τον έχει ο άνδρας και βέβαια όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος.

Advertisements

One response to this post.

  1. Υπέροχη προσέγγιση

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s