Ο θησαυρός της Αρμονίας

Εκτός από τον θησαυρό του Πριάμου, που έφερε στο φως η σκαπάνη του Σλήμαν, γνωστός από την ελληνική μυθολογία είναι και ο  θησαυρός της Αρμονίας. Η Αρμονία ήταν κόρη του Άρη και της Αφροδίτης, θεών γέννα, γέννα του πολέμου και της  τέλειας ομορφιάς. Συναρμόζει στο πρόσωπό της την σύνθεση των αντιθετικών δυνάμεων. Του πολέμου τον πόνο και την ασχήμια από την μια, του έρωτα την δημιουργική ομορφιά από την άλλη. Είναι αυτή που  διαμορφώνει τις ισορροπίες στην ζωή μας.

Για την κόρη του Άρη και της Αφροδίτης οι μοίρες αποφάσισαν να παντρευτεί έναν θνητό πρίγκηπα, τον Κάδμο, τον γιο του Αγήνορα και της Τηλέφασσας ή Αργιόπης, βασιλέων της Σιδώνας ή της Τύρου. Ο Κάδμος και η Αρμονία ίδρυσαν την Καδμεία, η οποία απετέλεσε τον πυρήνα του Θηβαϊκού κράτους. Έζησαν εκεί και απέκτησαν πέντε παιδιά. Τον Πολύδωρο, που διαδέχτηκε τον Κάδμο στον θρόνο, την Αγαύη, την Αυτονόη, την Ινώ και την Σεμέλη, που έδωσε στον κόσμο έναν θεό, τον Διόνυσο. Στην Αρμονία δόθηκε ως προίκα ένας θησαυρός, ένα πέπλο και ένα περιδέραιο, δώρο θεϊκό, το οποίο όμως αποδείχτηκε ότι προκαλεί την δυστυχία σε όποιον ή όποιαν το κατείχε.

Με τον θησαυρό της Αρμονίας, που ανήκε κληρονομικώ δικαιώματι στους απογόνους του βασιλικού οίκου των Θηβών,  συνδέεται ο βασιλικός οίκος του Άργους  και ο ήρωας του Άργους Αλκμαίων.

Ο Αλκμαίων ήταν γιος του Αμφιάραου και της Εριφύλης. Η Εριφύλη ήταν κόρη του του βασιλιά του Άργους Ταλαού και της Λυσιμάχης και αδελφή του Αδράστου, διαδόχου του θρόνου του Άργους. Παντρεύτηκε τον Αμφιάραο και γέννησε μαζί του τον Αλκμαίονα και τον Αμφίλοχο. Ο Αμφιάραος από την άλλη, ήταν ήρωας του Άργους, εκπρόσωπος του οίκου των Μελαμποδιδών  και μάντης. Είχε κληρονομήσει το χάρισμα της μαντικής τέχνης από τον προπάππο του Μελάμποδα. Είχε ακολουθήσει και τον Ιάσονα στην Αργοναυτική εκστρατεία.

Όταν οι δυο γιοι του Οιδίποδα, Πολυνείκης και ο Ετεοκλής ήλθαν σε σύγκρουση για τον θρόνο της Θήβας, ο εξόριστος από την Θήβα και διεκδικητής του θρόνου της  Πολυνείκης ζήτησε από τον Αμφιάραο να τον ακολουθήσει στην εκστρατεία εναντίον της Θήβας. Ο Αμφιάραος αρνήθηκε, διότι ως μάντης ήξερε ότι, αν πάει στην Θήβα, θα πεθάνει. Ο Άδραστος όμως, ο γυναικάδελφός του, επέμενε ότι έπρεπε να συμμετάσχει σε αυτήν την εκστρατεία και ο Αμφιάραος, ως εκπρόσωπος του βασιλικού οίκου του Άργους. Κάλεσαν να αποφασίσει η Εριφύλη. Η Εριφύλη, χωρίς δισταγμό προέτρεψε τον Αμφιάραο να συμμετάσχει στην εκστρατεία εναντίον της Θήβας, εκστρατεία που έμεινε γνωστή ως Επτά επί Θήβας. Η παράδοση λέει ότι η Εριφύλη έλαβε  αυτήν την απόφαση και έστειλε τον σύζυγό της σε βέβαιο θάνατο, διότι είχε δωροδοκηθεί από τον Πολυνείκη με το πέπλο και το περιδέραιο της Αρμονίας. Ο Αμφιάραος μάντεψε την προδοσία της Εριφύλης, γι αυτό κάλεσε τον δεκάχρονο γιο του Αλκμαίονα και του ζήτησε δυο πράγματα. Πρώτα να τιμωρήσει την Εριφύλη με θάνατο, γιατί αντικατέστησε την ζωή του με υλικά αγαθά, και δεύτερον να εκδικηθεί την Θήβα. Έτσι και έγινε, αλλά όχι με την ίδια σειρά. Μετά τον θάνατο του Αμφιάραου ο Αλκμαίων εξεστράτευσε στην Θήβα με τους επιγόνους και κατέστρεψε την χώρα του Κάδμου. Και όταν επέστρεψε στο Άργος, σκότωσε την Εριφύλη με την σύμφωνη γνώμη και του θεού Απόλλωνα και πήρε τον θησαυρό της Αρμονίας.

Δεν έπαυε όμως ο Αλκμαίων να είναι ένας μητροκτόνος. Γι αυτό όπου και να πήγαινε τον κυνηγούσαν οι Ερινύες. Αλλά επειδή ήταν και στην κατοχή του ο θησαυρός της Αρμονίας, τα πράγματα γίνονταν  χειρότερα γι αυτόν, γιατί κανένας δεν τον ήθελε, δεν υπήρχε γι αυτόν τόπος να σταθεί, ενώ όπου πήγαινε έμπλεκε σε πολεμικές περιπέτειες. Τελικά, μετά από πολλές κακουχίες και ταλαιπωρίες έφτασε στις πηγές του Αχελώου ποταμού.  Κοντά στον |Αχελώο ο Αλκμαίων βρήκε την πολυπόθητη προστασία, πέτυχε τον καθαρμό του από την δολοφονία της μητέρας του, παντρεύτηκε την κόρη του Αχελώου, την Καλλιρρόη και απέκτησε δυο γιους, τον Ακαρνάνα και τον Αμφότερο, και την δική του γη, που είχε διαμορφωθεί πρόσφατα από τις προσχώσεις του ποταμού, και την ονόμασε Ακαρνανία.

Δεν είχε όμως κλείσει το θέμα του θησαυρού της Αρμονίας, τον οποίον διεκδικούσαν  τόσο η Καλλιρρόη, όσο και η δεύτερη γυναίκα του Αλκμαίωνα,  η Ψωφίδα. Τελικά ο Αλκμαίων αποφάσισε να πραγματοποιήσει και την τελευταία επιταγή του Απόλλωνα, για να εξασφαλίσει την πλήρη κάθαρση από την μητροκτονία, αλλά και την ησυχία του. Όφειλε, να αφιερώσει τον θησαυρό της Αρμονίας στο Μαντείο των Δελφών. Στο δρόμο όμως προς τους  Δελφούς δολοφονήθηκε από τους γιους του Φηγέα, του βασιλιά της Ψωφίδας της Αρκαδίας. Τον θάνατο του εκδικήθηκαν τα ανήλικα τέκνα του, που με τις ευλογίες του Δία ενηλικιώθηκαν σε μια νύχτα. Οι δυο γιοι του Αλκμαίονα σκότωσαν όλα τα μέλη της οικογένειας του Φηγέα,  πήραν τα κειμήλια, δηλαδή τον θησαυρό της Αρμονίας, και με την υπόδειξη του παππού τους Αχελώου τα έφεραν και τα αφιέρωσαν στον ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς. Έτσι βρήκε  οριστική κάθαρση και η ψυχή του Αλκμαίονα από την μητροκτονία, που πατέρας και Απόλλωνας τον υποχρέωσαν να διαπράξει.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s