Κική Δημουλά, Μάρτης

Το ποίημα που ακολουθεί ανήκει στην Κική Δημουλά και είναι από τη συλλογή: χλόη θερμοκηπίου, εκδ. Ίκαρος 2005.
ΜΑΡΤΗΣ
Ξάφνιασμα εὐχάριστο.
Σήμερα στὶς ἐξήμισι πι μι
–    ἀντί ἑπτά ὡς χτές –
σβήσανε τὰ φῶτα τοῦ Δήμου.
Σκόνταφταν λίγο τὰ πουλάκια
Ἐπάνω στὸ θαμπὸ κελάηδισμά τους
ἀλλὰ εὐθὺς
ἕνα ὅλο καὶ πιὸ δυνατὸ χεράκι τοῦ φωτός
τὰ ὄρθωνε ψηλά.

Ἄρα μεγάλωσε ἡ μέρα.
Κατά μισή ὡρίτσα θὰ μοῦ πεῖς.
Λίγο εἶναι;
Γιὰ θυμήσου τὰ χρονοβόρα.
Ἐντέλει δυο λεπτὰ χρειάστηκαν
καὶ οὔτε.

Κι εἶχες μετὰ δικὴ σου
Ἄπλετη ὅλη τὴν ὑπόλοιπη μπόρα.

Κεντρική έννοια στο ποίημα αυτό είναι η αλλαγή της εποχής, από το χειμώνα στην άνοιξη. Χρειάστηκαν μόνο δυο λεπτά και η μέρα μεγάλωσε. Τώρα τα πουλιά έχουν περισσότερο χρόνο να κελαηδούν, λίγο δύσκολα στην αρχή, αλλά ο ήλιος ήδη έχει  αρχίσει το ταξίδι του στον ουράνιο θόλο και η ημέρα γίνεται όλο και πιο γλυκιά, όλο και πιο φωτεινή, κι αν ακόμη βρέχει. Μέσα σε δυο λεπτά ο κόσμος άλλαξε, οι εποχές άλλαξαν. Οι άνθρωποι είναι δυνατόν να μείνουν ίδιοι;

Ας δούμε πώς βλέπει ο λαϊκός μας τραγουδιστής τον Ήλιο και τι λέει γι αυτόν σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο.

Ο γάμος του ήλιου και του φεγγαριού

Ο ήλιος επαντρεύτηκε και πήρε το φεγγάρι.

ακάλεσε και στη χαρά συμπεθερούς τ’ αστέρια.

Τα σύγνεφα τους έστρωσε στρώματα για να κάτσουν,

τους έβαλε προσκέφαλα τις ράχες ν’ ακουμπήσουν,

τους έβαλε και τράπεζα στους κάμπους τα λουλούδια,

τους έβαλε φαΐ να φαν το μόσκο και τα άνθια.

Κρασί τους έδωσε να πιουν θάλασσες και ποτάμια

κι απ’ όλα τ’ άστρια τ’ ουρανού αυγερινός δεν έρθε.

Κι αυτού προς το ξημέρωμα αυγερινός εφάνη.

φέρνει τον ύπνο ζωντανό στα νιόγαμπρα πεσκέσι,

φέρνει και στους συμπεθερούς λυχνάρι να τους φέξει,

να φυγ’ να παν στα σπίτια τους, τα νιόγαμπρα νυστάζουν.

Ο λαϊκός ποιητής, ο οποίος εκφράζει τη συλλογική συνείδηση, γι αυτό και τα ποιήματα που συνθέτει ανήκουν σε όλους, θαυμάζει την ήλιο και το φεγγάρι για το φως που στέλνουν στη γη. Δεν τον ενδιαφέρουν οι παρατηρήσεις και τα πορίσματα των αστρονόμων. Αυτός θέλει αυτά τα δυο πιο φωτεινά αστέρια το κόσμου του να παντρεύονται και μάλιστα με γάμο βασιλικό.

Σε όλο το σκηνικό του γάμου κυριαρχεί ο ήλιος, γιατί είναι και το πιο φωτεινό αστέρι, δίνει και το περισσότερο φως. Κάλεσε στο γάμο τα αστέρια, ως συγγενείς εξ αίματος και εξ αγχιστείας. Τους έστρωσε τα σύννεφα για στρώματα, για να κάτσουν άνετα τα νιόγαμπρα και οι συμπέθεροι  τα αστέρια.  Για τραπέζια έβαλε τους κάμπους και τα λουλούδια, όλη η φύση στα πόδια τους, και η τροφή που πρόσφερε είναι αντίστοιχη των ολύμπιων θεών, αντί για νέκταρ και αμβροσία, το μόσκο και τα άνθια. Για κρασί διέθεσε τις θάλασσες και τα ποτάμια. Ο μόνος που έλειπε από το γάμο ήταν ο αυγερινός. Αλλά όταν εμφανίζεται φέρνει για δώρο τον ύπνο. Η εξήγηση. Βγήκε αργά, να φέξει στους προσκεκλημένους να φύγουν, γιατί τα νιόπαντρα πρέπει να πάνε για ύπνο.

Στο δημοτικό τραγούδι τον ποιητή δεν τον ενδιαφέρει να λύσει το γρίφο της επόμενης μέρας. το μόνο που τον νοιάζει είναι να πάνε οι νιόπαντροι να κοιμηθούν αγκαλιά. Την άλλη μέρα βέβαια, μόλις ξημερώσει, ο ήλιος θα κυριαρχεί  πάλι στον ουρανό,και αυτό είναι που θέλει να τονίσει ο τραγουδιστής. Την κυριαρχία του ήλιου σε όλες τις εκδηλώσεις της ανθρώπινης ζωής.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s