Επαγγελματίες υπήρχαν και στην εποχή του Ομήρου

Τόσο ο μυκηναίος άνακτας, όσο και ο ομηρικός βασιλιάς με τους ευγενείς αυλικούς του, ανεξάρτητα από το ιδεολόγημα της αναγκαιότητας της παρουσίας τους μέσα στη φυλή, δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν χωρίς το λαό. Οι άνθρωποι του φυλετικού κράτους κατέχουν τη βάση της κοινωνικής πυραμίδας, όπως ήδη είπαμε. Δεν έχουν καμία πολιτική εξουσία. Η εμφάνισή τους στις συνελεύσεις των ευγενών είναι μόνο διακοσμητική υπακούοντας σε μια παλιά παράδοση. Είναι γνωστό όμως ότι αυτοί με την εργασία και τη συλλογικότητα των ενεργειών τους στηρίζουν τον άνακτα και τους άλλους βασιλιάδες.

Δεν είναι εύκολο να γνωρίζουμε τον αριθμό του πληθυσμού των φυλετικών κρατών, μπορούμε όμως να προσδιορίσουμε τη σύσταση και τις ασχολίες αυτού του πλήθους. Σ’ αυτό θα μας βοηθήσει πολύ, παράλληλα με τα στοιχεία που συλλέγουμε μέσα από τα έπη, και ένα ποίημα του Σόλωνα του Αθηναίου.

«…και ο φτωχός που σέρνεται στης φτώχειας τα δεινά

όλο πως θ’ απογίνει πλούσιος ελπίζει,

και ο καθένας με τον τρόπο του∙

άλλος με το καράβι του χτυπιέται με τους ανέμους

στα άγρια τα πέλαγα

να φέρει βιος στο σπίτι του ο ίδιος κινδυνεύοντας

δίχως δισταγμό,

άλλος παλεύει με τη γη

κι όλο το χρόνο άροτρα χώνει στο κορμί της

μαζεύοντας σοδιά,

άλλος με της Αθηνάς τις γνώσεις και του Ηφαίστου

κερδίζει τη ζωή του σαν τεχνίτης και σοφός

κι άλλος με το χάρισμα της Μούσας προικισμένος

ξέροντας να συνδυάζει λόγο και μουσική∙

άλλοι τη δουλειά προσφέρουν του γιατρού,

μα δεν μπορούν τα πάντα,

αφού φορές μικρόπονος γίνεται αγιάτρευτος

και φάρμακα ανίσχυρα δεν πιάνουν,

κι άλλοτε ο γιατρός τον άρρωστο που δέρνεται

σε βαριές αρρώστιες

με την αφή και μόνο τον γιατρεύει.

Σ’ άλλον ο Φοίβος έδωσε τη δύναμη να ξέρει

και το κακό που έρχεται να βλέπει να το πει,

όμως της Μοίρας τα στερνά

ούτε μαντείες τα αποτρέπουν ούτε τα ιερά» .

Στο απόσπασμα αυτό ο Σόλων ζωγραφίζει με τον ποιητικό του λόγο τον αγώνα και την αγωνία του ανθρώπου για να ζήσει. Αναπαριστά δυναμικά την ελπίδα του καθημερινού μαχητή της ζωής πως κάποτε θα γίνει κι αυτός πλούσιος και μέσα από τα πλούτη του θα καταξιωθεί κοινωνικά. Έτσι πληροφορούμεθα για το επιτήδευμα του ναυτικού, του γεωργού, του τεχνίτη, του αοιδού, του γιατρού και του μάντη.  Σε επόμενο άρθρο θα γνωρίσουμε πως παρόμοια επαγγέλματα υπήρχαν και στην εποχή του Ομήρου. Θα πληροφορηθούμε ακόμη τις κατηγορίες, στις οποίες κατέτασσε τα επιτηδεύματα ο κόσμος του έπους και ποιες από τις κατηγορίες θεωρούσε ως δημιουργικές, με την έννοια πως ασκούνται για το κοινό καλό.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s