Δημοκρατία

Θουκυδίδης, Πελοποννησιακός Πόλεμος, ΣΤ, 39, 1-2.

Κείμενον: Φήσει τὶς δημοκρατίαν οὒτε ξυνετόν οὒτ’ ἴσον εἶναι, τούς δ’ ἔχοντας τὰ χρήματα καὶ ἄρχειν ἄριστα βελτίστους. Ἐγώ δὲ φημὶ πρῶτα δῆμον ξύμπαν ὠνομάσθαι, ὀλιγαρχίαν δὲ μέρος, ἔπειτα φύλακας μὲν ἀρίστους εἶναι χρημάτων τοὺς πλουσίους, βουλεῦσαι δ’ ἄν βέλτιστα τοὺς ξυνετούς, κρῖναι δ’ ἄν ἀκούσαντας ἄριστα τοὺς πολλούς, και ταῦτα ὁμοίως καὶ κατά τὰ μέρη καὶ ξύμπαντα ἐν δημοκρατίᾳ ισομοιρεῖν. Ὀλιγαρχία δὲ τῶν μὲν κινδύνων τοῖς πολλοῖς μεταδίδωσι, τῶν δ’ ὠφελίμων οὐ πλεονεκτεῖ μόνον, ἀλλά καὶ ξύμπαν ἀφελομένη ἔχει· ἅ ὑμῶν οἱ τὲ δυνάμενοι καὶ οἱ νέοι προθυμοῦνται, ἀδύνατον ἐν μεγάλῃ πόλει κατασχεῖν.

Μετάφραση: Ίσως πει κάποιος ότι η εξουσία που ασκείται από το λαό, δηλ. η δημοκρατία, δεν είναι ούτε φρόνιμη ούτε δίκαιη· και ότι οι πιο κατάλληλοι για να κυβερνούν  άριστα είναι αυτοί που έχουν τα χρήματα. Εγώ όμως υποστηρίζω πρώτον μεν ότι με τον όρο δήμος έχει ονομαστεί το σύνολο των πολιτών και με τη λέξη ολιγαρχία ένα μόνο μέρος αυτών. Έπειτα δε ότι οι πλούσιοι είναι βέβαια άριστοι φύλακες των χρημάτων, αλλά ικανοί να σκέπτονται άριστα είναι μόνο οι συνετοί και οι πλέον ικανοί να κρίνουν άριστα, αφού προηγουμένως ακούσουν, είναι οι πολλοί. Τα μέρη δε αυτά, δηλ. οι πλούσιοι, οι συνετοί και οι πολλοί, περιλαμβάνονται στη δημοκρατία με όμοια και ίσα δικαιώματα, γιατί η δημοκρατία αντλεί το περιεχόμενό της και στηρίζεται στην ικανότητα των πλουσίων, στη φρόνηση των συνετών και στην ευθυκρισία των πολλών. Αντίθετα, στην ολιγαρχία, αυτοί που κατέχουν την εξουσία τους μεν κινδύνους αναθέτουν στους πολλούς, τις ωφέλειες όμως τις κατακρατούν και τις απολαμβάνουν εξολοκλήρου.

Αυτά τα λόγια, τα οποία διασώζει ο Θουκυδίδης στο έκτο βιβλίο της ιστορίας του δια στόματος Αθηναγόρα, αρχηγού των Δημοκρατικών στις Συρακούσες της Σικελίας, αποτελούν έναν από τους σπουδαιότερους ύμνους προς τη δημοκρατία. Και μέχρι σήμερα, από όσα μπορώ να γνωρίζω από τη μακρόχρονη θητεία μου στα γράμματα, δεν έχουν γραφτεί σπουδαιότερα, που να χαρακτηρίζουν το τόσο σημαντικό για τους λαούς αυτό πολίτευμα. Γι αυτό και οι λαοί, που γνωρίζουν καλά το χάσμα ανάμεσα στην ολιγαρχία-τυραννία και τη δημοκρατία-οχλοκρατία, όταν στερηθούν το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης, το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, το δικαίωμα της ύπαρξης και της επιβίωσης, δεν πρέπει να διστάζουν να αναλάβουν την τιτάνια θυσία να επαναφέρουν την πολιτική τους ζωή στην ομαλότητα, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από ένα δημοκρατικό πολίτευμα.

Και να μη ξεχνάμε, ο Θουκυδίδης Ολόρου (υιός Ολόρου) Αλιμούσιος (από το δήμο Αλίμου), ήταν απόγονος άλλου Ολόρου, βασιλέως της Θράκης, όθεν και τα ορυχεία χρυσού στη Σκαπτή Ύλη, που είχε ως περιουσία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s