Ενωμένη Ευρώπη

Μήπως κάνουμε λάθος τον αγώνα; Μήπως δεν ζητάμε αυτά που πρέπει, αλλά μας παρασύρουν είτε από άγνοια είτε ηθελημένα σε λάθος δρόμους;  Και γιατί να δεχόμαστε να μας παραπλανούν; Άραγε, από πότε πάψαμε να είμαστε σκεπτόμενοι άνθρωποι; Μήπως να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε διαφορετικά και να δώσουμε στον αγώνα μας άλλη τροπή, άλλη μορφή και ποιότητα;  Ο αγώνας είναι για το αν θα μείνουμε μέσα στην Ευρώπη ή θα γυρίσουμε στη δραχμή; Μήπως είναι καλύτερα να ξανασκεφτούμε κάποια πράγματα; Τώρα που η Γη έγινε ένα μεγάλο χωριό, η Ελλάδα ποιο δρόμο θα είναι καλύτερα για το μέλλον της να ακολουθήσει; Της μοναξιάς ή της συνύπαρξης; Τι θα παίξουμε; Το όλοι αντάμα και ο ψωριάρης χώρια; Το μόνοι μας για να ξέρουμε πόσοι και ποιοι είμαστε ή όλοι μαζί για το καλύτερο μέλλον της ανθρωπότητας; Εγώ ψηφίζω το τελευταίο.

Η Ελλάδα χιλιάδες χρόνια τώρα βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της Ευρώπης. Ενώνει τρεις ηπείρους: Ευρώπη, Ασία και Αφρική. Είναι λόγω γεωγραφικής θέσης ένα πέρασμα ανθρώπων διαφορετικών εθνοτήτων. Κατά συνέπεια πρέπει να νοείται και  δημιούργημα αυτής της ανταλλαγής των πληθυσμών. Έπαιρνε από τους επισκέπτες την όποια πνευματική τους προίκα, τα δικά τους δώρα της φύσης. Τα επεξαργαζόταν κάτω από τον κατακάθαρο ουρανό της με τις σαφείς κορυφογραμμές και τον ολόφωτο ορίζοντα, πλάι στις καταγάλανες ακρογιαλιές της, μέσα στα καταπράσινα βουνά της. Τη γαλουχούσε με τους ψιθύρους της ιστορίας, των μύθων και των θρύλλων της και έστελνε στην Ευρώπη  το καταστάλαγμα τών αφομοιωτικών της διεργασιών,   έτοιμο να οδηγήσει τους εκεί πληθυσμούς στον πολιτισμό. Αυτοί είμασταν πάντα οι Έλληνες. Το αλάτι της γης. Ο πλανήτης των ανθρώπων χωρίς την Ελλάδα και τους Έλληνες θα ήταν άνοστος.

Είμαστε λοιπόν υποχρεωμένοι εκ φύσεως και εκ παραδόσεως να είμαστε μαζί με τους άλλους. Η Ευρώπη αυτή τη στιγμή είναι ο κοντινότερος συνενωτικός προσδιορισμός για μας. Αλλά η συγκατοίκηση απαιτεί  υποχρεώσεις, αμοιβαίες υποχωρήσεις και κυρίως να αναγνωρίζεις και το δίκιο του άλλου. Ο αγώνας μας λοιπόν πρέπει να είναι για μια Ευρώπη των ίσων ευκαιριών, των αμοιβαίων δικαιωμάτων αλλά και των αμοιβαίων υποχρεώσεων. Δουλειά για όλους, υγεία για όλους, παιδεία για όλους. Και όλα αυτά πέρα από τους μικροκομματισμούς, τους μικροεγωισμούς, μακριά από τα μικρά και μεγάλα ατομικά συμφέροντα, και ιδίως τις πελατειακές σχέσεις ανάμεσα σε συνδικαλιστές και πολιτικούς. Γιατί, ως φαίνεται, είναι πολλά τα λεφτά,αδελφέ μου.

Στο εξής οι αγώνες μας θα είναι για μια Ευρώπη ενωμένη, για μια Ευρώπη από το εγώ στο εμείς, για μια Ευρώπη προστάτιδας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για όλους εμάς. Και επειδή η Ενωμένη Ευρώπη δεν είναι αφηρημένη έννοια, αλλά πολύ συγκεκριμένη, δηλαδή όλοι εμείς, όλοι εμείς λοιπόν έχουμε χρέος να πραγματώσουμε το ευρωπαϊκό όραμα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s