Μια σκέψη

Το 2007, λίγους μήνες μετά την υπογραφή του Κώστα Καραμανλή με τον Πούτιν για τον αγωγό αερίου, ξέσπασε στην Πελοπόννησο μια πολυήμερη καταστροφική πυρκαϊά με απίστευτες συνέπειες για την θεία Πελοπόννησο, ας μη ξεχνάμε πως εκεί υπάρχει ο ιερός τόπος της Ολυμπίας, την Ελλάδα και τους Έλληνες. Τότε συνομολογήσαμε πολλοί, άλλοι δισταχτικά και άλλοι όχι, πως η φωτιά αυτή ήταν ένα μήνυμα από τους «φίλους και συμμάχους» μας, πως αν τολμούσαμε να πραγματοποιήσουμε σαν κράτος αυτή τη συμφωνία, την οποία ο Καραμανλής αρνήθηκε να αθετήσει, όπως έκανε ο ομόλογός του Βούλγαρος, θα μας έκαιγαν όλους ζωντανούς.

Σήμερα οι «φίλοι και σύμμαχοι, εταίροι μας και όχι μόνο» απαιτούν από εμάς να γίνουμε το φτηνό εργατικό δυναμικό τους, γιατί μάλλον, λέω μάλλον, δεν μπορούν πλέον να στέλνουν τις πρώτες ύλες για την κατασκευή των προϊόντων τους στην Κίνα ή στα άλλα κράτη της Ασίας, γιατί μάλλον, πάλι λέω μάλλον, το κόστος γίνεται βαρύ για τους βιομηχάνους τους. Πρέπει λοιπόν να λύσουν το πρόβλημά τους, εις βάρος κάποιων άλλων. Και στις αρνήσεις μας, οι οποίες πιθανόν, λέω πιθανόν,  εκφράζονται από τους πολιτικούς μας, (προς Θεού, δεν θέλω να κάνω το δικηγόρο του διαβόλου), απαντούν με απειλές, τις γνωστές απειλές, και ίσως προσθέτουν και νέες.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις  το δικό μας το δίκιο δεν μετράει καθόλου. Μετράει το δίκιο του ισχυροτέρου και ισχυρότερος είναι αυτός, που κατέχει όπλα υψηλής τεχνολογίας, τα οποία βέβαια οι δικοί μας φαντάροι δεν τα γνωρίζουν, γιατί απλούστατα δεν εκπαιδεύονται σε αυτά, δεν πρέπει να μπορούν να τα χειρίζονται.

Συμβουλεύω λοιπόν σε αυτήν την περίπτωση να είμαστε ενωμένοι, να μη διασπαστούμε και να μη σταματήσουμε να διεκδικούμε. Πάντα όμως ενωμένοι. Γιατί από το χιλιόχρονο ελάττωμά μας, να διασπώμεθα εύκολα και να αλληλοσπαρασσόμεθα, αυτοί κερδίζουν.

Σε επόμενο άρθρο θα αναφερθώ στους ελληνικούς εμφυλίους πολέμους διεξοδικά και ποιοι κέρδισαν από αυτούς. Εμείς πάντως υπήρξαμε οι χαμένοι και στις δύο πλευρές. Γιατί σημασία σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι να πείσεις τον άλλον για το δικό σου δίκιο, αλλά να διαπραγματευτείς τις περιστάσεις προς όφελος όλων. Μόνον έτσι το δίκιο σου δικαιώνεται, όταν λειτουργεί για όλους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s