Φιλότιμο

Ας προσεγγίσουμε τη λέξη ετυμολογικά.

Φιλότιμος, φιλότιμον

Φίλος και τιμή: αυτός που αγαπά την τιμή, ο φιλόδοξος, αυτός που διψάει για τιμές και διακρίσεις υπερβολικά.

Επίσης ο πολυτίμητος, ο αξιοσέβαστος.

Φιλοτιμούμαι = ζητώ την τιμή, φιλοτιμούμαι, είμαι υπερήφανος για κάτι, στηρίζω τη φήμη μου, επιλαμβάνομαι μετά ζήλου, επιδιώκω με ζέση, ενασχολούμαι με αγάπη, αγωνίζομαι αμιλλώμενος.

Φιλοτιμία = ένθερμος αγάπη τιμής, φιλοδοξίας, φιλόδοξος άμιλλα, ζηλότυπος επιθυμία, φιλοδοξος επιδίωξις, επιμονή, ισχυρογνωμοσύνη, το επιδιωκόμενο, τιμή, διάκρισις, υπόληψις.

Ας γνωρίσουμε τη λέξη κατά τα μέρη της.

Τιμή  Από το ρήμα τίω και τίνω = (τιμή και πληρωμή), τιμώ, προσφέρω τιμή, αξιώνω σεβασμό, εκπληρώνω, ανταμείβω.

Φίλος  = αγαπητός, προσφιλής, ευάρεστος, ευχάριστος, τερπνός, φίλιος, φιλικός, καλοκάγαθος…

Φιλώ  Αγαπώ, φέρομαι φιλικά, τρυφερά, στοργικά, εκδηλώνω αγάπη, φιλεύω, ασπάζομαι.

Αλλά και: Εγκρίνω επιδοκιμάζω, αποδέχομαι ευχαρίστως, αγαπώ να, συνηθίζω να.

Από τις λέξεις λοιπόν φίλος και τιμή προκύπτει η λέξη φιλότιμος, φιλότιμη, φιλότιμον (πρβ. ελληνικόν φιλότιμον).

Η λέξη φιλότιμο είναι καθαρά ελληνική. Η συγκεκριμένη λέξη πηγάζει από το συλλογικό ασυνείδητο της ελληνικής ψυχοσύνθεσης και νοοτροπίας.  Η σημασία της  συνδέεται με ιστορικούς, φιλοσοφικούς, κοινωνικούς και ψυχολογικούς ορίζοντες.

Η έννοια της λέξης γεννά συναισθήματα υψηλά, όπως γενναιότητα , ευγένεια, υπερηφάνια. Συναισθήματα, τα οποία εμφωλεύουν σε άκρως ευαίσθητες περιοχές της ανθρώπινης ψηχής.  Φιλότιμος είναι κάποιος που ζει έντιμα, σκέπτεται και λειτουργεί ενάρετα και δοτικά σε κάθε στιγμή της ζωής του. Ενεργεί με αγάπη, καλοσύνη, υπευθυνότητα, πόνο και συμπόνια για τους άλλους.  Διότι ο φιλότιμος πράττει την αρετή μέσα από την καρδιά του. Πιστεύει ότι είναι πράγματι καλό να βοηθάς τους συνανθρώπους σου, ακόμη και όταν εκείνοι δεν στο αναγνωρίζουν στις περισσότερες περιπτώσεις

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι όφειλε ο κάθε άνθρωπος να είναι φιλότιμος. Στην αντίθετη περίπτωση η « αφιλοτιμία », η έλλειψη τιμής, ήταν ντροπή. Φυσικά οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αναπτύξει ένα καταπληκτικό σύστημα αξιών, που για να το κατανοήσει κάποιος πρέπει να εμβαθύνει όχι μόνο στην ετυμολογία των λέξεων και την ερμηνεία τους, αλλά και στο γεγονός ότι οι ίδιοι είχαν κατανοήσει πως για να λειτουργήσει μια κοινωνία όφειλε να στηρίζεται συνειδητά και πάνω από όλα έμπρακτα σε Νόμους που δεν αποτυπώνονται από ανθρώπους, αλλά είναι πάνω από όλα Συμπαντικοί (Θεϊκοί). Οι Νόμοι και οι Αξίες, δίδασκαν οι πρόγονοί μας, συνδέονταν με την Αρμονία και την Τάξη. Με αυτό τον τρόπο οι Αρχαίοι υπερνικούσαν τον φόβο τους για την προδοσία και για την πιθανότητα κάποιος να βάζει το ατομικό του συμφέρον πάνω από το συμφέρον του συνόλου.
Οι ιδέες και τα έργα γεννιούνται και πραγματοποιούνται από ανθρώπους , που έχουν ενστερνιστεί τις κληρονομημένες από τον Δημιουργό αξίες. Αυτοί κατάφεραν να ακούσουν τη φωνή της καρδιάς τους και να υπερβούν το « εγώ » τους. Ο Δημιουργός όχι μόνο μίλησε μέσα τους , αλλά εισακούστηκε κιόλας ! Όσοι λειτουργούν με φιλότιμο και πράττουν με φιλοτιμία, σίγουρα πετούν ελεύθεροι προς το Φως, γιατί προσφέρουν στους συνανθρώπους τους, χωρίς να περιμένουν αντάλλαγμα.
Όσοι όμως βλέπουν το φως,  αλλά απποστρέφουν το βλέμμα, επειδή διστάζουν να προσφέρουν και να μοιραστούν την αγάπη από φόβο μήπως χάσουν, πετάνε δεμένοι στη ράχη του σκοτεινού Μάτριξ.

Όπως ακριβώς συμβαίνει με τους κυρίους και τις κυρίες της κυβέρνησης, τα μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ και τα μέλη γενικώς του ελληνικού  κοινοβουλίου.  Από αυτούς μάλλον χάθηκε το φιλότιμο μαζί με την ειλικρίνεια εδώ και πολύ καιρό.

Ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, οι σοσιαλιστές πολιτικοί πρωταγωνιστές , ο σοσιαλιστής Πρόεδρος της Δημοκρατίας  θα είχαν τουλάχιστον το φιλότιμο και το θάρρος να ομολογήσουν πως η ατολμία τους εδώ και δυο χρόνια τους εμπόδισε, αλλά και οι ίδιοι δεν μπόρεσαν να πάρουν όλα τα μέτρα, που είχαν συμφωνήσει με τους δανειστές μας και πως αυτό ακριβώς είναι που εξόργισε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ, με αποτέλεσμα να μας αντιμετωπίζουν σαν απατεώνες. Διότι είναι πλέον γεγονός ότι αυτή ακριβώς η ατολμία τους και οι κομματικές αγκυλώσεις τους είναι η μόνη αιτία, που οι δανειστές μας μάς υποβάλουν σε όλο και πιο σκληρά μέτρα, που σταδιακά αφανίζουν τον κοινωνικό μας ιστό και μας οδηγούν στην εξαθλίωση. Αντί αυτού, επειδή δεν έχουν καθόλου φιλότιμο, προσπαθούν να μας καταστήσουν συνυπεύθυνους της δικής τους ασχετοσύνης, ολιγωρίας και κομματικο-ιδεολογικής μυωπίας. Ταυτόχρονα, πολύ ελπίζουν να μας δουν να στρέφεται ο ένας κατά του άλλου, γιατί τότε και μόνο τότε θα καταφέρουν να δικαιωθούν. Ας θυμηθούμε:

«…Αν μισούνται ανάμεσό τους,

δεν τους πρέπει ελευτεριά».

Διονύσιος Σολωμός, Ύμνος εις την Ελευθερίαν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s