Ρόκκος Χοϊδάς

Ρόκκος Χοϊδάς, από τους πρώτους σοσιαλιστές διανοούμενους της Ελλάδας. Κεφαλλονίτης ως προς την καταγωγή, από αριστοκρατική οικογένεια. Ο πατέρας του είχε πολεμήσει στο Δραγατσάνι μαζί με τους άλλους Ιερολοχίτες, γλύτωσε από τη σφαγή και κατόρθωσε να φτάσει στην επαναστατημένη Ελλάδα, συνεχίζοντας να προσφέρει στον αγώνα για την Εθνική ανεξαρτησία.

Εδώ, στο Ναύπλιο το 1830 γεννήθηκε ο γιος του. Ο Ρόκκος Χοϊδάς σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και στη συνέεια στην Ιταλία. Επέστρεψε στην Αθήνα στις αρχές της δεκαετίας του 60 και άσκησε το επάγγελμα του Δικηγόρου. Παράλληλα, ακολουθώντας τα βήματα του αγωνιστή πατέρα του, συμμετείχε στο κίνημα για την εκθρόνιση του Όθωνα. Φύσει επαναστατική, δεν έχασε καμία ευκαιρία να αποδείξει τα πρωτοπόρα σοσιαλιστικά του αισθήματα. Το 1864 έγινε δικαστικός, θέση, την οποία εγκατέλειψε δέκα χρόνια μετά καταγγέλλοντας αηδιασμένος την διαφθορά του δημόσιο βίου. Τον επόμενο χρόνο εκλέχτηκε ανεξαρτητος βουλευτής Καφαλλονιάς για να υποχρεωθεί σε παραίτηση δύο χρόνια μετά, εξαιτίας των αντιδράσεων, που προκάλεσε μια  ομιλία του στη βουλή εναντίον της βασιλείας και του ύποπτου ρόλου του παλατιού. Το 1878 εκδηλώθηκαν εξεγέρσεις στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία, στις οποίες είχε ενεργό συμμετοχή. Ως μέλος του πολιτικού συλλόγου «Ρήγας» δεν σταμάτησε να υποστηρίζει την ένωση των Βαλκανίων, το όραμα του Ρήγα.

Το 1883 και το 1885 εκλέχτηκε και πάλι βουλευτής στην Αττική. Οι διακηρυγμένες όμως απόψεις του κατά της βασιλείας και υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας, έννοιες πρωτάκουστες και δυσκολοχώνευτες για τα δεδομένα της εποχής, έγινα η αφορμή να κινδυνεύσει η ζωή του από απόπειρα δολοφονίας και γλύτωσε ως εκ θαύματος.

Πρωτοπόρος σοσιαλιστής και δυναμικός ο ίδιος συνεργάστηκε με τον Σταύρο Καλλέργη. Από κοινού εξέδωσαν την εφημερίδα Ελευθερία το 1887, ενώ από το 1888 συνεργάστηκε με το περιοδικό Ραμπαγάς του Κλέωνος Τριανταφύλλου. Ότι όμως δεν πέτυχαν αυτοί που προσπάθησαν να τον δολοφονήσουν για τις ανατρεπτικές ιδέες του, το πέτυχε η ελληνική δικαιοσύνη. Τον καταδίκασαν σε τριετή φυλάκιση για τα πύρινα σοσιαλιαστικά άρθρα του. Πέθανε στις φυλακές της Χαλκίδας το 1890.

Συμπέρασμα: Αυτά παθαίνει όποιος έρχεται σε αντύθεση με το κατεστημένο. Όποιος όμως συνεργάζεται, οσφυοκάμπτης, αυτός και επιβιώνει. Έχει χάσει βέβαια το «ευ ζην», έχει κερδίσει όμως ένα πλουσιοπάροχο «ζην». Άλλωστε ο οσφυοκάμπτης δεν έμαθε ποτέ, δεν κατανόησε ποτέ, δεν προβληματίστηκε ποτέ ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο «ζην» και το «ευ ζην». Αυτός για το μόνο που νιάζεται είναι να αποφεύγει το «ζην επικινδύνως».

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Posted by Ioanna N. Koukouni on Σεπτεμβρίου 10, 2011 at 10:59 μμ

    Καλησπέρα σας. Έχω μόνο μία μικρή παρατήρηση: για οποιαδήποτε δημοσίευση, καλό θά ήταν νά προσέχετε τήν ορθογραφία του κειμένου, καθώς και τα σημεία χωρισμού των προτάσεων (κόμματα). Επίσης, στην πρόταση ‘Ό,τι δέν πέτυχαν…΄κλπ, το «‘ό,τι» είναι αναφορικό, επομένως χρειάζεται υποδιαστολή. Εάν ήταν ειδικό, θά γραφόταν χωρίς υποδιαστολή.
    Ελπίζω ότι δεν με παρεξηγείτε, αλλά επειδή ακριβώς πρόκειται για δημοσίευση, η οποία απευθύνεται στο ευρύ κοινό, χρειάζεται νά είναι όσο το δυνατόν πιο άψογη γραμματικώς καί συντακτικώς.

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s