Μάθηση και Εργασία

Ο Μαρξ και ο Ένγκελς υποστήριξαν την άποψη ότι η εξέλιξη της εργασίας επηρεάζει την ιστορική διαδικασία, συμβάλλει στην αναπαραγωγή της ανθρώπινης ζωής, επηρεάζει σημαντικά τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτιστικές συνθήκες και τις αλλάζει. Σε αυτό το πλαίσιο η ιστορία της ανθρωπότητας είναι κυρίως ιστορία της εργασίας.
Στη σκέψη του Μαρξ η εκπαίδευση ανήκει στο εποικοδόμημα, θεμελιώνεται στην οικονομία (παραγωγικές δυνάμεις, παραγωγικές σχέσεις) και αντιμετωπίζεται από τη μια ως βασικό τμήμα της κοινωνικής διαδικασίας και από την άλλη ως μέρος της δύναμης της εργασίας. Η εργασία θεωρείται η πρώτη και βασική προϋπόθεση κάθε ανθρώπινης ζωής, σε σημείο να πιστεύεται ότι αυτή έφτιαξε τον άνθρωπο.
Η εργασία σύμφωνα με το Μαρξ είναι μια διαλεκτική αναμέτρηση μεταξύ ανθρώπου και φύσης και σύμφωνα με τον Ένγκελς είναι πηγή κάθε πλούτου (Αυτό υποστήριζαν, γιατί δεν μπορούσαν να προβλέψουν τι θα συνέβαινε στην ελληνική Βουλή). Ο άνθρωπος δηλαδή παίρνει από τη φύση την ύλη και με την εργασία του την μετατρέπει σε πλούτο. Η φύση παρουσιάζεται στον άνθρωπο με δύο όψεις: ως δύναμη και ως αντικειμενικότητα. Αλλά και ο άνθρωπος κατά την αναμέτρησή του μαζί της δρα ταυτόχρονα ως υποκείμενο και ως αντικείμενο. Ως υποκείμενο δραστηριοποιούμενος με την εργασία του ενώνεται με τη φύση και σε μια διαδικασία ανατροφοδότησης την εξανθρωπίζει. Ως αντικείμενο της δράσης του εξανθρωπίζεται ο ίδιος και παράλληλα δημιουργεί έναν ανθρώπινο κόσμο. Έτσι για το Μαρξ η εργασία γίνεται μια συνειδητή πράξη, που συνδέεται με συγκεκριμένο σκοπό και στα αποτελέσματά της υλοποιείται η πρόθεση του εργαζόμενου ανθρώπου. Γι αυτό έχει τεράστια σημασία για την επιβίωση του άνθρωπου η γνώση και ο σεβασμός των νόμων της φύσης.
(Γι αυτό το λόγο στην Ελλάδα οι κυβερνώντες φρόντισαν να μετατρέψουν τους Έλληνες σε δημοσίους υπαλλήλους, ώστε να μην κινδυνεύσει η φύση).
Η εργασία ως έννοια της διαλεκτικής αντιπαράθεσης του ανθρώπου με τη φύση και της συνεργασίας των ανθρώπων μεταξύ τους συμβάλλει ως συνεκτικός κρίκος στη σύσφιξη των ανθρώπινων σχέσεων και στην κατανόηση της ανθρώπινης ζωής. Σε αυτή τη φιλοσοφία και οπτική ο άνθρωπος και τη βασική του ανάγκη για επικοινωνία την ικανοποιεί μέσα από την εργασία. Με τη δράση του στο έργο ενσωματώνεται ο πολίτης στο κοινωνικό του περιβάλλον, διότι κατά την άσκηση του επαγγέλματός του τα αγαθά που παράγει δεν χρησιμοποιούνται αποκλειστικά μόνο από τον ίδιο, αλλά και από όλη την κοινωνία. Έτσι η εργασία από ατομική γίνεται κοινωνική και ενώνει τον παραγωγό με τα άλλα μέλη της κοινωνίας μέσω των προϊόντων του. Παράλληλα η εργασία ως ενέργεια της υλικής παραγωγής, είναι πηγή γνώσης και μόρφωσης. Είναι διαδικασία μέσω της οποίας ο άνθρωπος εξελίσσεται, μεταμορφώνει τη φύση, παράγει την ιστορία. Το βασικό στοιχείο της ιστορικής διαδικασίας είναι η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων. Οι αλλαγές είναι αποτέλεσμα των αντιφάσεών τους με τους παραγωγικούς συσχετισμούς. Μέσα από την εργασία του ο άνθρωπος κερδίζει την ανθρώπινη ιδιότητά του και συλλαμβάνει το τρισδιάστατο του ανθρώπινου χρόνου , τέλος συνδέοντας παρόν, παρελθόν και μέλλον συνειδητοποιεί το χρόνο ως επέκεινα του είναι του.
Εν ολίγοις, με την εργασία του ο άνθρωπος καταφάσκει την οντότητά του και καταγράφει την ιστορία του. Τι γίνεται όμως όταν από τη γέννησή του μαθαίνει να κάαααθεται και «μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει» ένα σταθερό μισθουλάκο θα τον έχει; Λέγεται αυτό δημιουργική ζωή;
Υπάρχει δημιουργία, χωρίς εργασία; Υπάρχει καταξίωση;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s