Οὐδεὶς ἑκὼν κακός

Πολύ με συγκίνησε ο συνάδελφος και φίλος, που διάβασε το άρθρο μου για τους διανοούμενους και έσπευσε να συζητήσει μαζί μου από το τηλέφωνο τους προβληματισμούς του.
«Οι διανοούμενοι μιλούν, μου είπε, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου διαρκώς, φωνάζουν μάλιστα, για να ακουστούν ανάμεσα από τόσες φωνές. Τι γίνεται, όταν μιλούν και δεν εισακούγονται;».
Κατ αρχάς να ευχαριστήσω το συνάδελφο δάσκαλο της Δευτεροβάθμιας, που μοιράστηκε μαζί μου τους προβληματισμούς του. Να τον ευχαριστήσω επίσης, που παρακολουθεί το ιστολόγιό μου, αφού πιστεύει πως κάτι έχω να πω κι εγώ. Το θεωρώ τιμητικό να συνδιαλέγομαι με άνθρωπους, που είναι διανοούμενοι οι ίδιοι και φωτισμένοι. (Θα προσέξατε, φαντάζομαι, πως δεν χρησιμοποιώ τον όρο Illuminati, γιατί στις μέρες μας η έννοια που αποπνέει ο πιο πάνω όρος δεν προσιδιάζει στο ζητούμενο).
Ο Συνάδελφος είναι ο ίδιος διανοούμενος και φωτισμένος, γιατί είναι ένας πολύ επιτυχημένος δάσκαλος. Έχει κερδίσει το πιο δύσκολο και απαιτητικό κοινό. Τους εφήβους. Και όταν οι νέοι μας κοιτούν το δάσκαλο και θέλουν να του μοιάζουν, είναι δηλαδή το πρότυπό τους, τότε αυτός ο δάσκαλος είναι ένας φωτισμένος, με προορισμό να φτιάξει το μέλλον της ανθρωπότητας ικανό να αγωνιστεί για το καλύτερο αύριο.
Αν η φώτιση είναι δώρο Θεού, η αγάπη και η αναγνώριση των ανθρώπων κερδίζεται με προσωπικό αγώνα και προσωπική προσπάθεια. Το αν αξίζει κάποιος το σεβασμό και την κοινωνική καταξίωση, αυτό το αποδεικνύει και μάλιστα κάθε στιγμή. Πρέπει η ζωή του να συμβαδίζει με τα λόγια του, τις διδαχές του, και η όλη του κοινωνική πολιτική (πολιτεύομαι=ζω ως πολίτης) να εναρμονίζεται με τα πιστεύω και τις πεποιθήσεις του. Όπως η γυναίκα του Καίσαρα, η οποία δεν πρέπει μόνο να λέει πως είναι τίμια, αλλά και να φαίνεται.
Σε αυτό το πλαίσιο ο Σωκράτης δεν ήταν φιλόσοφος, ήταν σοφός, γιατί τα λόγια, οι πράξεις και ο τρόπος ζωής του εναρμίζονταν πλήρως. Απόδειξη πως προτίμησε να πιει το κώνιο, παρά να δραπετεύσει από τη ζωή σαν δειλό ανθρωπάκι. Έφυγε σαν άνθρωπος με το κεφάλι ψηλά, αξιοπρεπής, όπως έζησε. Έχασε βέβαια, γιατί δεν έπεισε τους ανθρώπους της εξουσίας να ξεπεράσουν τον ατομισμό τους και να πάψουν να χρησιμοποιούν τον ιερό θεσμό της Δημοκρατίας προς όφελος των λίγων.
Έτσι και οι διανοούμενοι, αν θέλουν να γίνουν ταγοί της κοινωνίας τους, και πρέπει να θέλουν, οφείλουν να αγωνίζονται διαρκώς, ακάματα, με πείσμα και θέληση, προκειμένου να ρίξουν φως στα σκοτάδια της ημιμάθειας και του λειτουργικού αναλφαβητισμού, που μαστίζει την εποχή μας. Για να γίνει η γνώση κτήμα των ανθρώπων, θέλει δουλειά πολλή. Αλλά αξίζει η προσπάθεια, γιατί μόνο η γνώση οδηγεί στο δρόμο της αγάπης. Ο Σωκράτης έλεγε: «Ουδείς εκών κακός». Δηλαδή κανείς δεν είναι κακός με τη θέλησή του. Η άγνοια όμως ανοίγει το δρόμο της κακίας και τότε…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s