Άνθρωποι και σχολεία

Τι επιδιώκει η σχολική αγωγή σήμερα; Η σχολική εκπαίδευση πρέπει να βλέπει τον άνθρωπο ως δημιουργό του παρόντος και του μέλλοντός του. Πώς όμως θα συνεργαστεί ο άνθρωπος πάνω σε αυτό τον καμβά για το καλό του συνόλου;
Στα εξωτερικά χαρακτηριστικά του πολιτισμού μας, γιατί υπάρχουν και εσωτερικά, συγκαταλέγεται και η αλματώδης ανάπτυξη της τεχνολογίας, που συμπαρασύρει και την οικονομία στον τρελό χορό της. Η τρομακτική αυτή εξέλιξη, πέρα από τις οικονομικές ανακατατάξεις που προξενεί, δημιουργεί και ψυχολογικά προβλήματα στον άνθρωπο, που δεν είναι πάντοτε έτοιμος να δεχτεί αυτές τις αλλαγές και να ισορροπήσει ανάμεσά τους. Οι ξέφρενοι εξοπλισμοί και τα όπλα μαζικής καταστροφής τροφοδοτούν ένα διαρκή τρόμο και διασαλεύουν και τα λιγοστά στηρίγματα ασφαλείας. Η τεχνολογική δε υπεροχή οδήγησε σε υποβάθμιση την ειδολογική (ολόπλευρη ή σφαιρική) μόρφωση και επέβαλε την εξειδίκευση, οδηγώντας τη γνώση σε μονοδιάστατα μονοπάτια, με συνέπεια ο άνθρωπος να μένει αισθητικά και ηθικά γυμνός και βέβαια δυστυχής, γιατί δεν μπορεί να προσδιορίσει τη θέση του στον κόσμο, να κατανοήσει τον εαυτό του και να εκτιμήσει τη ζωή και τις αξίες της στο σύνολό της.
Μια από τις απαιτητές κοινωνικές αξίες είναι η Δημοκρατία. Εννοούμε βέβαια τη διευρυμένη Δημοκρατία, που αναφέρεται στις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους και είναι προστάτης της πολιτικής, της ηθικής και της πνευματικής ελευθερίας του ατόμου. Ηθικά ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που ελέγχει τις επιθυμίες του και κατευθύνει τις φιλοδοξίες του σε δημιουργία. Ακόμα είναι υπεύθυνος και γνωρίζει τα όρια του στις σχέσεις του με τους άλλους. Πνευματικά ελεύθερος είναι ο άνθρωπος, που εξελίσσεται ελεύθερα και επεμβαίνει στις διαδικασίες εξέλιξης και προόδου του κόσμου δυναμικά.
Αίτημα της εποχής μας ακόμη είναι και η ικανότητα του ανθρώπου να συμβιώνει με τους άλλους αρμονικά, τόσο σε εθνικό επίπεδο, όσο και σε πανανθρώπινο. Να διακατέχεται από συναισθήματα αλληλεγγύης, συνεργασίας, προσφοράς προς το σύνολο και αυτοθυσίας. Η κοινωνικοποίησή του να σημαίνει προβληματισμό στα κοινωνικά και πολιτικά θέματα της εποχής του, που έχουν σχέση με τους αγώνες των λαών για την ευτυχία τους, όπως είναι τα πολιτικά δικαιώματα. Να σημαίνει ακόμη εκδημοκρατισμό, εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής και των θεσμών της πολιτείας, φραγμό στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτός ο υπεύθυνος άνθρωπος- πολίτης αποτελεί το όραμα της εκπαίδευσης κι αυτόν πρέπει να αγωνιστούμε να διαμορφώσουμε στο σχολείο, αν πράγματι επιθυμούμε έναν καλύτερο κόσμο, γιατί, «η παιδαγωγική δεν υπάρχει παρά για να υπηρετεί το παιδί και την κοινωνία. Εφ’ όσον δεν επιτελεί αυτόν τον προορισμό, αυτοκαταργείται. Οι θέσεις της παιδαγωγικής πρέπει να αποβλέπουν στην εξέλιξη ανθρώπου ικανού να σπάζει κάθε μορφή «δεσμού» και «υπηρέτησης» των συμφερόντων ειδικών οικονομικών κύκλων. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται ένας άνθρωπος, που συνεργεί στην απελευθέρωσή του και στην ανέλιξή της κοινωνίας».
ΥΓ. Τελικά μήπως να δεχτούμε πως οι πολιτικοί μας δεν έτυχαν κατάλληλης παιδείας, γι αυτό αποδείχτηκαν απάτριδες, απάνθρωποι, άρπαγες, στερημένοι δημοκρατικών ιδεωδών και ανθρωπσιτικών συναισθημάτων και να τους δώσουμε συγχωροχάρτι; Αφού έτσι κι αλλιώς θα το πάρουν και αυτά που καταχράστηκαν από τους κόπους και την υπεραξία των προσπαθειών του λαού που τους πίστεψε, θα τα κατέχουν ες αεί ως τρόπαιο πειρατικής νικηφόρας επιδρομής.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s