Η μαρξιστική έννοια της εργασίας

Στο Κεφάλαιο ο Μαρξ αναφέρει: «Η εργασία είναι προ παντός μια λειτουργία που γίνεται ανάμεσα στον άνθρωπο και στην φύση, μια λειτουργία μέσα στην οποία ο άνθρωπος παίζει το ρόλο του «μέσου», του μεσολαβητή, του ρυθμιστή και του ελεγκτή στην ανταλλαγή των υλών που γίνεται ανάμεσα σ’ αυτόν και στη φύση».
Επενεργώντας επάνω στη φύση που τον περιβάλλει, ο άνθρωπος την τροποποιεί και ταυτόχρονα μεταβάλλεται και ο ίδιος. Μεταβάλλοντας τη φύση, ο άνθρωπος δεν κάνει τίποτ’ άλλο από το να πραγματοποιεί τις συνειδητές επιδιώξεις του, να προσαρμόζει δηλαδή τα αντικείμενα της φύσης στις ανάγκες του.
Η διαδικασία της εργασίας αποτελείται από τρία αναγκαία στοιχεία: 1) την ενέργεια του ανθρώπου που επιδιώκει ορισμένο σκοπό, αυτή είναι η καθαρώς εννοούμενη εργασία• 2) το φυσικό αντικείμενο προς το οποίο κατευθύνεται η ενέργεια του ανθρώπου, ή όπως το ονομάζουμε το αντικείμενο της εργασίας• 3) τα μέσα, τα εργαλεία με τη βοήθεια των οποίων ο άνθρωπος ασκεί την ενέργειά του επάνω στο αντικείμενο της εργασίας.
Η εργασία δέον να θεωρείται ως η πρωταρχική και βασική προϋπόθεση της ανθρώπινης ζωής, γιατί όχι μόνο παρέχει στον άνθρωπο τα μέσα της ύπαρξής του, αλλά δημιουργεί και τον ίδιο τον άνθρωπο. Με την εργασία ο άνθρωπος κατάφερε να αποσπασθεί από το ζωικό βασίλειο. Ένα από τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, που ξεχωρίζουν τον άνθρωπο από το ζώο, είναι ότι το τελευταίο χρησιμοποιεί μόνο έτοιμα προϊόντα, όπως του τα προσφέρει η φύση, ενώ ο άνθρωπος με την εργασία του αναγκάζει τη φύση να τον υπηρετήσει, να του δώσει όσα και όποτε αυτός θέλει υποτάσσοντάς την έτσι στις ανάγκες του.
Ο σοσιαλισμός και η εργασία βρίσκονται σε δημιουργική και συνεχή διαπλοκή. Η σοσιαλιστική ιδεολογία σε σχέση προς τον καπιταλισμό προτείνει έναν ανώτερο τύπο κοινωνικής οργάνωσης της εργασίας, μια νέα πειθαρχία στην ανθρώπινη δράση, που στηρίζεται στη συνειδητή, στην ελεύθερη προσφορά της εργασίας από τους ίδιους τους ανθρώπους. Η κατάργηση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και της εκμετάλλευσης και η μετάβαση στο σοσιαλισμό θα δημιουργήσει στον εργάτη την πεποίθηση ότι εργάζεται για τον εαυτό του και για την κοινωνία και όχι για τον καπιταλιστή ή το γαιοκτήμονα.

Στις μέρες μας και στην πατρίδα μας η εργασία αλλοτριώθηκε, μετατράπησε σε κυνήγι μονιμοποίησης με απώτερο σκοπό να μην παράγω τίποτε, να δουλεύω (;) λίγο και να κάθομαι πολύ, αλλά να πληρώνομαι ικανοποιητικά. Οι συνδικαλιστές – εργατοπατέρες να είναι καλά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s