Ο Χαλίλ Γκιμπράν μιλάει για τον πόνο

Ο Χαλίλ Γκιμπράν μιλάει για τον πόνο:
«Ο πόνος είναι το σπάσιμο του όστρακου, που περιέχει το μαργαριτάρι της γνώσης σας.
Όπως πρέπει να σπάσει το κουκούτσι του καρπού, για να βγει η καρδιά του στο φως του ήλιου, έτσι κι εσείς πρέπει να γνωρίσετε τον πόνο».
Στον Οιδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή ο ομώνυμος ήρωας διακρίνεται για την εξυπνάδα του (ήταν ο μόνος που αποκωδικοποίησε το αίνιγμα της Σφίγγας), την τολμηρότητά του (ξεκίνησε μόνος να βρει τη μοίρα του), τις ικανότητές του (κυβέρνησε τη Θήβα για πολλά χρόνια με σύννεση και σωφροσύνη), τη θρησκευτικότητά του (μόλις ξέσπασε ο λιμός, γιατί είχε έρθει η ώρα ο βασιλιάς να αντιμετωπίσει τη μοίρα του, ζήτησε τη βοήθεια των θεών, προκειμένου να βοηθήσει τους Θηβαίους). Για την αξιοποίηση όλων αυτών των δώρων, όλης αυτής της εκ γεννήσεως προίκας, σύμμαχο έχει τις αισθήσεις του και το μυαλό του. Αγνοεί όμως ότι του λείπει η έκτη αίαθηση, η διόραση, αυτή που οδηγεί και τον ευφυέστερο άνθρωπο στο βάθος και την ουσία των πραγμάτων. Μόνον η διόραση βοηθά τον άνθρωπο να αποκτήσει σαφή αντίληψη της πραγματικότητας.
Όλοι οι άνθρωποι έχουμε την έκτη αίσθηση. Αλλά δεν έχουμε πάντοτε τη δύναμη και το κουράγιο να την αναπτύξουμε, γιατί η καλλιέργεια της διόρασης προϋποθέτει πόνο και δεν είμαστε έτοιμοι, όσο κι αν το θέλουμε, να βάλουμε το μαχαίρι βαθιά στην ψυχή μας και να τη φέρουμε στην επιφάνεια. Δεν αντέχουμε τον πόνο. Αλλά όταν κάποτε έλθει η ώρα, και για τον καθένα μας θα έλθει, τότε θα υποστούμε τις συνέπειες και το βαρύ τίμημα, που πολλές φορές αντισταθμίζεται με κάποια άλλη μεγάλη απώλεια. Για τον Οιδίποδα χρειάστηκε να χάσει τη γήινη ικανότητά του να βλέπει, χρειάστηκε να βγάλει μόνος του τα μάτια του, προκειμένου να ανακτήσει τη διόραση μέσα του, να της αφήσει δρόμο ανάμεσα από τις αισθήσεις του, που τον κρατούσαν δέσμιο στο εφήμερο, για να αρχίσει επιτέλους να βλέπει την ουσία των πραγμάτων και όχι την επιφάνεια. Γιατί αυτή είναι η πραγματική γνώση και αυτή η γνώση αποκτάται μόνο με πόνο.
Γι αυτό λέει ο Γκιμπράν: «Πολύς από τον πόνο σας είναι επιλογή σας.
Είναι το πικρό φάρμακο, που χρησιμοποεί ο γιατρός που κρύβετε μέσα σας, για να θεραπεύσει τον άρρωστο εαυτό σας.
Να τον εμπιστεύεστε αυτόν το γιατρό και να πίνετε το γιατρικό του σιωπηλά και πρόθυμα.
Γιατί το χέρι του, παρ’ ότι βαρύ και σκληρό, οδηγείται από το τρυφερό χέρι του Αθέατου».
Δεν μπορούμε βέβαια με πληρότητα εμεί οι φιλόλογοι να υποστηρίξουμε ότι το αθέατο χέρι του Απόλλωνα προς τον Οιδίποδα ήταν και τρυφερό εκτός από βαρύ και σκληρό. Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι ο θεός ήθελε να αποδείξει στον Οιδίποδα και μέσω αυτού και σε όλους μας τους ανθρώπους πως η δύναμη των θεών είναι ανίκητη και πως δεν μπορούμε, όσο και αν προσπαθούμε, να τους ξεπεράσουμε.
Εγώ όμως συμβουλεύω όλους μας και ιδιαίτερα του νέους, να μην πάψουν ποτέ να πολεμούν, να μάχονται για τα ανθρώπινα δικαιώματά τους, να μη σταματήσουν να διεκδικούν, γιατί η ελπίδα, που πεθαίνει τελευταία, μου λέει πως τελικά και οι θεοί θα μάθουν να μας σέβονται, να μας υπολογίζουν και όχι μόνο εμείς οι θνητοί αυτούς.

Advertisements

One response to this post.

  1. Μέσα από τη μέθοδο της σφαιρικής αντιληπτικότητας, ο ασθενής μπορεί να προσεγγίσει με σεβασμό και αγάπη τον πόνο που τον ταλαιπωρεί. Να δει τι υπάρχει πίσω από αυτόν και έτσι να το μεταμορφώσει σε βαθιά γνώση για τον ίδιο του τον εαυτό.

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s