Για την αγάπη

Η ανθρώπινη αγάπη μας προσφέρει στη γη όσα προσδοκούμε να βρούμε στον ουρανό, λέει ο Έντγκαρ Άλαν Πόε.
Ουδέν αληθέστερο τούτου.
Η αγάπη που δίνουμε και παίρνοιυμε μας γεμίζει αυτοπεποίθηση, μας καλλιεργεί τη σιγουριά, μας δίνει την αίσθηση πως πατάμε γερά στη γη, πως μπορούμε να ελπίζουμε για ένα καλύτερο αύριο. Μας κάνει να πιστεύουμε ότι αυτός ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος.  Και μπορεί με βεβαιότητα να γίνει καλύτερος, αν ο άθρωπος από τη σύλληψή του αισθάνεται να περιβάλλεται από αγάπη ειλικρινή, ανιδιοτελή και απλόχερη. Αν μεγαλώσει σε περιβάλλον, που κυριαρχεί η αγάπη, δηλαδή αν εισπράξει αγάπη στην οικογένεια κατά κύριο λόγο, έπειτα στο σχολείο, στις παρέες, στην κοινωνία, σίγουρα αυτός ο άνθρωπος θα σφυρηλατήσει ισορροπημένο και ήρεμο χαρακτήρα, Θα λειτουργεί ορθότερα το ένστικτο και η λογική του. Οι αποφάσεις του θα είναι καθαρότερες και πάντα στηριγμένες στις καλύτερες των προθέσεων. Ακόμη και τα λάθη του δεν θα είναι καταστροφικά. Ούτε θα έχει αισθήματα ενοχής.
Η αγάπη είναι το δώρο του Θεού προς τους ανθρώπους, αφού Αυτός και τον άνθρωπο από αγάπη τον έπλασε. Από αγάπη για τη φύση, που πρώτα δημιούργησε. Η φύση χρειαζόταν αυτόν που θα της έδινε όνομα και νόημα. Αυτό μόνο ο άνθρωπος μπορεί να το κάνει. Αυτός καταφάσκει, οριοθετεί, ορίζει, ονομάζει, μελετά και γεμίζει με φως ό,τι υπάρχει γύρω του ανεξάρτητα αν είναι αντιληπτό με την πρώτη ματιά. Ο άνθρωπος μόνο μπορεί να αντιλαμβάνεται πως πέρα από αυτό που φαίνεται υπάρχουν και άλλα πολλά που δεν φαίνονται. Και τα αναζητά. Γιατί αγαπά να μαθαίνει και το σημαντικότερο επιθυμεί τη γνώση του, το αποτέλεσμα της προσπάθειας, να το μοιραστεί με τους συνανθρώπους του. Επειδή δεν είναι εγωιστής, αφού η αγάπη δεν αφήνει στον εγωισμό περθώρια να αναπτυχθεί.
Τη δύναμη και την ανεκτίμητη προσφορά της αγάπης τη βρίσκουμε με πολλούς τρόπους να διαχέεται στα κλασικά κείμενα. «Ούτοι συνέχθην, αλλά συμφιλείν έφυν», είναι το επιχείρημα, με το οποίο η Αντιγόνη προσπαθεί να πείσει τον Κρέοντα για την απόφασή της παρά τη διαταγή του να θάψει τον αδερφό της. Ταυτόχρονα προσπαθεί να τον κάνει να δει μέσα του πόσο ο εγωισμός του τον έχει τυφλώσει τόσο, ώστε να παραβαίνει γραπτούς και άγραφους νόμους σχετικά με το θάνατο. Για να γίνω περισσότερο πειστική θα παραθέσω τον ύμνο για την αγάπη, που έγραψε ο Απόστολος Παύλος. Θεωρώ πως είναι ό,τι το καλύτερο για την αγάπη έχει γραφτεί Ό,τι άλλο προσθέσω θα είναι χλωμό, εκτός μόνο από το ότι θα προηγείται το αρχαίο κείμενο και θα ακολουθεί η μετάφραση.
Α´ ἐπιστολὴ Παύλου πρὸς Κορινθίους (ιβ´ 27 – ιγ´ 13)
Ἀδελφοὶ, ὑμεῖς ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους. Καὶ οὔς μὲν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, ἔπειτα δυνάμεις, εἶτα χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσῶν. μὴ πάντες ἀπόστολοι; μὴ πάντες προφῆται; μὴ πάντες διδάσκαλοι; μὴ πάντες δυνάμεις; μὴ πάντες χαρίσματα ἔχουσιν ἰαμάτων; μὴ πάντες γλώσσαις λαλοῦσι; μὴ πάντες διερμηνεύουσι; ζηλοῦτε δὲ τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα· καὶ ἔτι καθ᾿ ὑπερβολὴν ὀδὸν ὑμῖν δείκνυμι.
(μετάφραση) Αδελφοί μου, όλοι σας αποτελείτε το σώμα του Χριστού και ο καθένας από σας αποτελεί μέλος του, σε όποιο μέρος έχει τη δική του θέση. Και στην πρώτη σειρά ετοποθέτησε ο Θεός τους αποστόλους, σε δεύτερη θέση τους προφήτες, σε τρίτη θέση τους δασκάλους. Έπειτα ο Θεός σε άλλους έδωσε την ικανότητα να κάνουν θαύματα, σε άλλους θεραπείες, σε άλλους να προστατεύουν τους αδύναμους και τους ασθενείς, σε άλλους έδωσε το χάρισμα κυβερνήσεως και σε άλλους το χάρισμα να μαθαίνουν ξένες γλώσσες. Δεν είναι όλοι απόστολοι, ούτε όλοι προφήτες, ούτε όλοι διδάσκαλοι. Δεν είναι όλοι θαυματουργοί, ούτε όλοι θεραπευτές, ούτε όλοι ομιλούν και διερμηνεύουν ξένες γλώσσες. Εσείς επιδιώκετε με ζήλο τα καλύτερα χαρίσματα, και για τούτο το λόγο σας δεικνύω μία οδό ανώτερη:
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι. καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσομαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.
(Μετάφραση) Εάν υποθέσομε ότι ομιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων, ακόμη και των αγγέλων, δεν έχω όμως αγάπη, οι λόγοι μου ακούονται ως χάλκινος κώδωνας ή αλαλαγμός κυμβάλου. Και εάν έχω το χάρισμα της προφητείας και κατέχω όλα τα μυστήρια του Θεού και όλη τη γνώση, και εάν ακόμη έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ όρη, δεν έχω όμως αγάπη, δεν είμαι τίποτε. Και εάν μοιράσωτα υπάρχοντά μου στους πτωχούς, και εάν παραδώσω το σώμα μου για να καώ, δεν έχω όμως αγάπη, δεν ωφελούμαι σε τίποτε από αυτές τις θυσίες.
Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἐαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν, οὐ χαίρει τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ· πάντα στέγει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.
(Μετάφραση) Εκείνος ο οποίος αγαπάει είναι μακρόθυμος κι ανεκτικός, είναι καλωσυνάτος, ευργετικός και ωφέλιμος, δε ζηλοφθονεί, δεν υπερηφανεύεται, δεν φέρεται με αλαζονεία και προπέτεια, δεν πράττει άσχημα, δε ζητεί τα δικά του συμφέροντα, δε ερεθίζεται από θυμό και οργή, δε σκέπτεται ποτέ κακό κατά του πλησίον, ούτε λογαριάζει το κακό που έπαθε από αυτόν. Δεν χαίρεται όταν βλέπει να γίνεται αδικία, χαίρεται όμως όταν βλέπει την αλήθεια να επικρατεί. Η αγάπη τα πάντα ανέχεται, στα πάντα εμπιστεύεται, για πάντα ελπίζει, τα πάντα υπομένει.
Ἡ άγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει· εἴτε δὲ προφητεῖαι καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι παύσονται· εἴτε γνῶσις καταργηθήσεται. ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν· ὅταν δὲ ἔλθη τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται. ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμουν· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου. βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ έπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην.
(Μετάφραση) Η αγάπη ποτέ δεν εκπίπτει αλλά μένει πάντοτε ισχυρή: τα χαρίσματα είτε είναι προφητείες θα καταργηθούν, είτε είναι ξένες γλώσσες θα παύσουν, είτε είναι γνώση θα καταργηθεί και αυτή. Διότι τώρα εν μέρει και όχι τέλεια γνωρίζουμε και προφητεύουμε, όταν όμως έλθει το τέλειον, τότε το μερικό και ατελές θα καταργηθεί. Όταν ήμουν νήπιο, ως νήπιο μιλούσα, ως νήπιο σκεπτόμουν, ως νήπιο συλλογιζόμουν. Όταν όμως έγινα άνδρας, κατήργησα πλέον εκείνα τα νηπιώδη. Διότι τώρα βλέπομε όπως σε ένα κάτοπτρο θαμπά και μας μένουν ανεξήγητα αινίγματα. Όταν όμως έλθει το τέλειο, θα ιδούμε φανερά και καθαρά, όπως πρόσωπο με πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνον ένα μέρος της αλήθειας, τότε όμως θα λάβω τόσο τέλεια γνώση, όσο με γνωρίζει ο Παντογνώστης.
νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ άγάπη.
Αυτά θα γίνουν, τώρα δε μένουν η πίστις, η ελπίς, η αγάπη, αυτά τα τρία: μεγαλύτερη δε από αυτά είναι η αγάπη.
Δεν έχω να προσθέσω τίποτε περισσότερο στα ιερά για την αγάπη λόγια του Αποστόλου των Εθνών. Ένα μόνο. Άμα δώσουμε αγάπη, θα πάρουμε και αγάπη. Γιατί μόνο η αγάπη γεννά την ΑΓΆΠΗ.

Advertisements

One response to this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s